Varlık içinde yitirdik, kavrulduk hani nerede aradığımız mutluluk?
Günden güne eridik, erdikçe bahrimuhite döndü gözdeki kuruluk.
Şu küçucük dünyada gazeller gibi her birimiz bir yana savrulduk.
Tutunmaya çalıştıkça kadere vurulduk, vuruldukça mahzun olduk.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta