Bazılarının tabiri yok , konuştuğu dilde medet yok kendini tanımadan dünyaya açılmak , gözümde sadece bedenen açılmak.
Yalnızlığı bedenen yaşayıp , ruhen dünyanın konstantini olmak.
Hangi benlik yalnızlığı seçer : Hayır kendime sözüm var benliğimi hapsedip bir köşeye aylar boyu ceza veriyorum.
Yoksa benliğim kemirirken içimi her gece uyumuyorum takatsiz düşüp bayılıyorum.
Elmanın içindeki kurdu öldürme zamanı, yoksa elmasız kalmanın acısı , elmalara küstürecek beni.
Başkalarını elmalaştırma yahut uyandırmanın verdigi çalkantıdan uzak .
Artık kimseyi elmalaştıramam!! ben patates olmayı kabul ediyorum bu hal pazarı denen dünyada.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta