Bir damla şefkate kapalı kapın,
Taştan mı yapıldı senin bu yapın?
Altından, saraydan olsa da tapun,
Gönül yıkıyorsan insan değilsin.
Bak şu yıkık damın altı bir cennet,
Yürekte barınmaz ne kin ne minnet.
Fakir sofrasında büyük bir nimet;
Bölüşmek ne demek, bilir misin sen?
Bir çocuk gülüşü, bir sıcak ekmek,
Bir yetim başını şefkatle sevmek,
Zor mudur dünyada iyilik ekmek?
Merhamet ne demek, anlar mısın sen?
Bir anne duası, bir dost selamı,
Şifa verir inan, siler her gamı.
Yıkıp geçtiğin o kalplerin ahı,
Seni de yakacak, görür müsün sen?
Mutluluğun resmi sevgiyle makbul,
Hakikat bağında olacaksın kul.
Kalpten kalbe gizli bir yol bul,
Aşk ile yanmayı bilir misin sen?
Çekilen dertleri sevgiyle dindir,
Hakikat yolunda nefsini söndür.
Gönülden gönüle köprüler indir,
Menzile varmayı bilir misin sen?
Engin bir dildir o şiirin dili,
Tarif et bize o saklı fiili.
Vicdansız kalplerin kurumuş gülü,
Sevgiyle yeşerir, görür müsün sen?
Ey kalbi kararmış fani, unutma,
Kendini boş yere mülkle avutma.
Gönül bahçesini kinle kurutma,
Mutlu etmek nedir, bilir misin sen?
Nice tahtlar saraylar kaldı burada,
Kul hakkı sorulur ulu divanda.
İyilik ekenler erer murada,
Gönül kazanmayı bilir misin sen?
ENGİN TOPKAN (10.08.2026)
Engin TopkanKayıt Tarihi : 11.08.2026 08:51:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
