Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kaleminiz daim olsun harika dizelerdi.
Bu güzel şiirlerinizin devamını da bekliyoruz.Kalem tutan elleriniz dert görmesin. SAYGILAR
'Güneşin pembesiyle
Kamaştı gözlerim
Açtım kollarımı yaşama
Göğsümde ılık meltem kokusu
Umut dolu ceplerim'
Gerçekten,çok kolay fırça darbeleriyle,sanki mutluluğun resmini yapmışsınız Esin Hanım.Yürekten kutluyorum güzel şiirinizi ve sizi..
Saygılarımla,
Ünal Beşkese
Hep mutlu ol sevgili arkadaşım :))))
Umutlar hep var olsun tükenmesin...
kutlarım...
oh be!bana da böyle bir şiir gerekiyordu.10puan.
mavisiz hiç olur mu bir tutam koy ceplerine
azda öz
sevinçler yaşanası güzellkilerle olsun
tebrikler şiir sesinize sağlık saygılar
Tam da sizi yansıtan dizeler...
Mutluluğu farkettim nergiste
Çiy tanesiyle örtünmüş
tan ağarırken
güneşin pempesiyle kamaştı gözlerim
açtım kollarımı yaşama
göğsümde ılık meltem kokusu
umut dolu ceplerim..........
çok harikaydı çok.........................saygılar
Umut eksilmemiş şiirleri ne de çok severim. Umut ceplerinize yakışmış esin Hanım, kuytuda Nergisler gibi.
Bu şiir ile ilgili 15 tane yorum bulunmakta