9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Bir vedadır, bu eylediğim,
Yolun bitimindeki, durak misali durgun,
Fanilerin anlamadığı, ölçüde yorgun,
Artık nefesim, göğsümde duruluyor,
Ne baharın dalı, ne hayatın coşkusu,
Avutamıyor, alıkoymuyor canımı,
Huzur buluyorum, o mutlak suskunlukta.
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta