1)Meaştan çıkmamış o aklın felâhâ, İrer sanman maad gerek akl-ı cânâ, Görür dersin ne görse varlık ne bilmez,Anın aklınki benziyor boş külâhâ,Övündur men zekî ki pek âkilim hâ,Övünmen boş canım bu aklınla gitmez,Bilinmez var olan gidilmez Hakânâ,Raeytül akle lem yekün intihâbâ,Velem yüksîmu ala adedis-senînâ. 2)Yatar subh,asr,gurub böyle olmaz,Zifikr Ve'l akl olan ceddi varmış,Onunlan şahlanır pek yamanmış,Atan kendin gibin olmamışmış,Tevâzû nerde ol ceddi hayırhah,Aman cedden akıl ağla geçmez,Velevki innessinîne tekâsemethu,Hava'l -âbâu insebete'l-bünyânâ.(İtar)
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta