Müştehak II Şiiri - Ebru Karakaş Zorligue

Özlerim bazen
gitmediğim şehirleri.
okunamamış şiirleri,
müştâk kalmış hislerimi…
Hiçbir iyelik eki
adının son harfine
bu kadar yakışmamıştı
Benden öncesine kadar…
Peki ya yollar?
Yol ayrımına sapmadan
tüm yönler seninle hemhâl.
Dil bilgisine aykırı müfredattan hislerim;
anlaşılmamak muteber hâl…
Ve şimdi,
sessizliğin bile çekimleniyor içimde.
Her cümlem devrik,
her harfim biraz eksik,
Ne çok “biz” gizlenmiş
tekil görünen satırlarımda…
Oysa ben,
en çok sana çoğulken ...
Bir virgül gibi kaldım tamda bu şiirin ortasında;
ne tamamen bitirebildim,
ne de yeniden başlayabildim.
Beklemek gibi anlaşılsada,
üç nokta koydum parmak uçlarımdan mısralara...