Bilinmek için mi bunca renklilik?
Kimisi güllerde,kimi hâr da kul.
Zıtlıklar içinde ne bu ikilik?
Kimi genişlikte,kimi dar da kul.
Her nereye baksam Hakkın sergisi,
İlgimiz yok kurguyla, hayallerle düşlerle,
Ya; yaşayıp yazarız, ya da yazar yaşarız.
Ütopik uğraşmayız, olmayacak işlerle,
Sınırlıdır haddimiz, sanmasınlar aşarız.
Kendimizi biliriz, küfredilsek sövülsek,
Benlik dağını yıkıp,
Gönül dağına çıkıp,
Şeytana kurşun sıkıp,
Silahları kıralım,
Önce İNSAN olalım.
Dünya’ya Pazar kurduk,
Dükkan bize emânet.
Boşa avunup durduk,
Mekan bize emânet.
Hayra şerre bakacak,
Ey gönül; ara,bul,kavuş O Nûra,
Karanlıkta gidiş gelişten vazgeç.
Ne kusur ararsan kendinde ara,
Elleri şikayet edişten vazgeç.
Nefsin özenmesin ite,çakala,
Eğlenecek gül ararken,
Daldan dala uçtu gönül.
O gül,bu gül,bikararken,
Dertten derde düştü gönül.
Figan edip ona buna,
Rabbin kereminden umut kesmedim,
İkram hazinesi doludur diye.
Hacet kapısında eşik bekledim,
İzzetli dergâhı uludur diye.
Yıllardır mihnetle yandı özümüz,
Zat'ının verdiği güçle,kuvvetle,
Lât,uzza,menât'ı devirmekteyim.
Tevhit'le bezenmiş yüce Devletle,
Yüzümü yüzüne çevirmekteyim.
Beni bende koma,aman ha aman,
SAKIN UNUTMA!
Deli gönül bir gün handan olursan,
Şu fani dünyada huzur bulursan,
Şu anki sözünde sadık durursan,
…Olmadık hayaller düşler kurup ta,
Dün kulluk etmeye ahdeden sendin,
Bu gün bu sözünü unuttun gitti.
İpini şeytanın eline verdin,
İnsanın özünü unuttun gitti.
Varlık putun olmuş,benliğin mâbet,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!