Mustafa Duyar Şiirleri - Şair Mustafa Duyar

Küskünler barışıp gönüller hoştu,
Bayram namazına insanlar koştu,
Namazı kılıpta dostlar buluştu,
Gönüllere sevgi veriyordun sen.

İnsan tokalaşıp hal hatır sordu,

Senden uzaklarda kaldım,
Gelsin diye haber saldım,
Hayaline yine daldım,
Gezdirensin dilden dile.

Yetmez mi yarim, yetmez mi?

Yarimden ayrıldım ayrılalı,
Gülen gözlerim ağlıyor.
Geçenb günler andıkça
Yar,aşkı gönlümü dağlıyor...

Sağ elimde yarimin resmi.

Yarim deseydin bana,
Kölen olurdum sana,
Alışandım sevdana.
Ellerinden tutandım.

Aşka-sevdaya tattım,

Yine hüzünlüyüm,
Bu akşam.
Bilmem nasıl uyurum

Gündüzüm gece oldu.
Gözlerim ağladıkça;

Akşamları hüzün basar gönlümü,
Cefalar yoruyor,benim ömrümü,
Ayırdılar benden sevdiğim yâri.
Mutsuz da ettiler mutlu günümü.

Zamanlar geçsede sabah olmuyor.

Yaşanan hayatı sorumsuz sanma,
Dünya zevklerine aman ha kanma,
Kötü amellerinden sen de yanma,
Hayat geciçi, sen sakın unutma.

Yaptığın işlerinden olma pişman,

Umutlarla sevdim yeminim olsun,
Bırakıpta gitmem bunu iyi bil.
Gönlümüz sevdayı neşeyi bulsun,
--Ayrılmak istemem bunu iyi bil.
--Katiyen ayrılmam bunu iyi bil.

Hayalinle yaşayıp
Mecnun gibi gezsem.
Ben yine razıyım
Böyle olan halimle
Zor geldi bana.

YORULSUN

Yaşanılan hayat
Rüya gibi gelip geçiyor.
Bir bakalım cıhana
Kimler kalıyor.