Mustafa Atiş Şiirleri - Şair Mustafa Atiş

Sesimi mi özledin, yoksa nefesimi mi?
Zaman unutturmaz mı aşklarını hicrânın
Yıllar eskir sadece duygular hep tazedir
Kalbin bîcan olsa da bende kalır bir canın

Derûni şiirlerim hasret gülüşlerine

Sadece sen mi yandın bu aşkın ateşiyle
Yüreğinde bir akkor taşıyan bendim roza
Rüzgârlar savururken küllerini toprağa
Üstündeki divane duman bendim mimoza

Nice yaşanmışlık varken hatırda
Kâbuslar gerçeğe döner Nazenin
Yıldızlar dünyayı aydınlatır da
Senin ki doğmadan söner Nazenin

Hâlâ titriyorsa senin sol yanın

“Rabbiniz değil miyim?” dedi bütün ervaha
“Evet!..” dedi Ademler, ebet olan Allah’a


Bahşedilen günlerden kutlu bir Pazartesi
Türkiye’nin kalbine doğdu Nur’un gölgesi

Yaralı kuşun kanadından
Tüy tüy dökülürken umutlar
Bir gönül vazosunu
Kırmanın kolay
Onarmanın zor olduğunu
Yaşadıkça öğrendik

Gönül bu yağmur ister sinesinde toprağın
İlhamları verilir ve yeşerir tabiat
Her suyu bir vadiye, her ağacı bir dağın
Dallarda bir tomurcuk çiçek açar, öyle gel

Güneşten bir nur düşer dağların örtüsüne

Bakarken ıslanır solgun resimler
Gözyaşı da olsa silinmesinler
Yağmurda ağlarım görülmesinler
Senden gayrı kimse bilmiyor Roza

Titriyor dilimde yaralı şiir
Tabipler de çare etmiyor Roza
Unuttum dese de seni bu şair
Ayrılık kafama yatmıyor Roza

Derbeder olsam da yok ağlayanım

Derman olacaksan gönül yarama
Hicranı dindir de bitsin muamma
Vefa her cefaya katlanır ama
Cesaretle olur, yürekle değil

Vuslat membaını bulmuyor diye

Kuruyan çiçeklere
Üşüyen yüreklere


Bugün başım dumanlı Kaçkar'ın dağı gibi
Sarmış her tarafımı atmaca ağı gibi