Ben seni
Senin gibi
Unutmayacağım elbet…
Sen yüreğimdeki tutuklu
En kıymetli hükümlü
Sonsuza kadar kalacak müebbet
YEKDANEM
Sarp yokuşlar var önümde
Tutamıyorum bazen kendimi
Avunmak istiyorum sigarayla yetmiyor
Ele ele gideceğiz nereye olursa olsun
Birbirimize sürgün
Ben hep seni seveceğim,
İmkansızlığını bile bile
Yine seni bulacaklar dudaklarımda
Can verdiğim gün….
ŞİİRİN DOĞUMU
Çoğu kez kendimi bile unutur
Yalın ayak çıkarım sokağa
Bazen hayallerimi
Bazen gerçeklerimi takarım kancama
Burnumda tütüyor dönmeliyim geriye
Suyu toprağı havası bir başkadır Sivas'ın
Çocukluğumun geçtiği o cennet köye
Çoktan karanlığı çökmüştür Sivas'ın
Dört bir yanı ağaçtır,çiçektir,hayattır
Hayaller kuruyorsun birer birer yıkılanların üstüne
Unutmak istiyorsun unutmak, sevmek olunca işkence
Göze alıyorsun her şeyi,ciğeri teslim ediyorsun kediye
Yine sana hüsran kalıyor,yine bir yığın hasret
Eksilerek devam ediyor ömrün,gök kubbenin altında
POSTASIYIM SEVGİLERİN
Bu gece de postasıyım vefasız sevgilerin
Bilirim kimden kime gider yıldızlar
Başladı pazarlığı gündüzle saatlerin
Bırakmaz yakamı bu saatlerde,sevdiğim kızlar
SABAHIM OLMAYACAK
bu gece gidiyorum
yoksa güneş doğmayacak
bağlamış elimi kolumu hasretin
kalırsam,sabahım olmayacak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!