Dört duvar üstüme geliyor, nefesim kesik.
Yoksa bu bir tezgâh mı? Varmı yolun sonunda bir ışık?
Her köşe başında bir gölge, yeni bir yara her adım.
Neden bu kadar ıssızlaştı bu şehir, neden bu kadar yoruldum?
Gölgemin elinde bir sigara, dumanında kaybolmuş hayaller.
Ne dersen inandım, sanma ki kandım,
Her şeyi bilip de, susan bir canım.
Yalanın narıyla, kavrulup yandım,
Günden güne bitip, söner bir yanım.
Gözüme bakarak, yalan dokurken,
Kandırmayın kendinizi ülkücüyüm diyenler,
Ne Türkeş'cisin ne Miluhsin'ci, ne Türksün,
İçimize sızan devşirmelere oy verdin,
Ne sünnisin sen, ne alevi ne Türksün.
Kıırıldın, ak ile, evcilleştin anlaştın,
Nedir bu kalbinde esen deli rüzgar,
Bir yerde durmaya vaktin yok mudur?
Gözlerin her yerde bir iz mi arar,
Bu bitmeyen yolculuktan yorulur.
Aradığın aşk mıdır, yoksa huzur?
Nedir bu telaşın nedir acelen,
Seven bulamadın onun için mi?
Her yüzü bir umut, bir melek bilen,
Yolu doğrulmadın onun için mi?
Bir dur, dinle kalbin derdi ne ola,
Kalbim terk edilmiş bir ev gibi,
Yıkık dökük ve buz gibi soğuk.
Pencerelerinden ayaz sızıyor,
Her köşesinde sensizliğin nemi.
Tozlu raflarda küflü anılar birikmiş,
Her biri birer izbe, sessiz ve loş.
Nefes aldığım her an, baktığım yöndesin sen,
Damarımda dolaşan o sessiz ündesin sen.
Güneşin ışığında, gecenin tülündesin,
Gözlerimi yumsam da yine önümdesin sen.
İçtiğim her yudum su, senden bir koku taşır,
Sen benim artık damarları tıkanmış
Yaşlanmış yorulmuş epeyce de büyümüş
Tesadüfen atan ritmi bozulmuş kalbim olma
Sen, bitti derken, beni tekrar cana getiren
Pamuk ipliği ile hayata bağlayan nefesim ol...
Sen vardın bilmeden çizdigim resimde,
Bakarken gördüğüm sendin aynanın aksinde,
Sen beni hayata bağlayan, alıp verebildiğim nefesim...
Nasıl oluyor da bulunuyorsun her şeyde,
Sen varsın ruhumda yüreğim de tüm bedenimde,
Nefesim bir mabet, içinde varsın,
Dualar ufkunda parlayan simsin.
Rüyalar, cemalinle vuslatı sarsın,
Sen benim ruhumda saklı ismimsin.
Bir tek dilek hakkım olsaydı şayet,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!