Murat Ülkü Şiirleri - Şair Murat Ülkü

​Bir ömür verdim ben, bir ömür verdim
Eteklerinde saklı hayallerim vardı benim
Gözyaşlarımı biriktirmiştim o ıssız limanlara
Umutlarımı terk ettim, en derin sulara

Herkesi kendim bildim, herkesi kendim

Bütün sesler, gürültüler bir anda sustu,
Çünkü beklenen melodi, sen konuşunca başlar.
O ses ki, en derin yaramı usulca örter.
Karanlık ruhuma doğan titrek bir ilkbahar...

​Ne bir su sesi kadar yalın, ne de telaşlı rüzgâr kadar,

Bu yolculukta herkesin gözü tek bir ufukta,
Doğuşun ilk nefesi, bir elin avucunda.
Ne kalabalık teselli, ne omuzda bir yük;
Gölgen bile peşinden koşar, her an tek durukta.
O başlangıç bir, o bitiş bir; sen onlarla yüzleş,
Çünkü hayatın özü, aynadaki o sessiz surette.

Seni büyütüp o hale getirene hor bakma,
Büyükler el öpmez, eli öpülür.'
Yaşlılığını yorgunluğunu başına kakma,
Büyükler el öpmez, ama eli öpülür.

Nur ile yüzü ışıl ışıl parlarsa,

Sanki bedel ödemeyi onurunu satmak bellemis birileri
Ve bir kula kulluk etme dönemi başlamış. Allah'tan korkma kuldan utanma kalkmiş.
İmanı paralı pullu mevkililerin inancında,
Tek amacı eteğinden yapışarak yüksege taşınmak
Ve tek derdi emeği olmadan kazanmak.
Çıkarı olanı düşünmez kendi safında görür.

Bilmiyorum ben ne ara böyle yaşlandın
Niye bedenimi zor taşıyor , falakayı tınmayan ayaklarım
Ne zaman kar düşmüş, bem beyaz olmuş saçlarım
Buz kesince bedenim anladım, boşa yanıp tutustuğumu...

Halbuki ben hiç üşümezdim, ayaz ilişmezdi tenime

Doğru başka, denen başka biçimde.
Doğruyu söylemek işine gelmez cahilin.
Kinini tane tane biriktirir beyninde.
Nefretle beslenen ruhu hiç iyi olmaz cahilin...

Yaptığı iyiliği başa kalkar duygusuz katil,

Böyle bir savaşı, Allah tekrarlatmasın
Mermiler bir daha havada çarpişmasın
Bizlere bir daha öyle acı yaşatmasın
Mahşere kadar yürekler yanmasın çanakkale...

Nere baksan kol, gövdesiz bacak

Böyle bir savaşı, Allah tekrarlatmasın
Mermiler bir daha havada çarpişmasın
Bizlere bir daha öyle acı yaşatmasın
Mahşere kadar yürekler yanmasın çanakkale...

Nere baksan kol, gövdesiz bacak

Ben beş vakit dua ederken bir nefes aşk diye,
Sağanak gibi, içime işlemeden akıp gidecek misin?
Ben şiirler yazarken, okuda anla diye,
Gereksiz bir kağıt gibi, yakıp da gidecek misin?

Sensiz sararır solar, yeşeren mısralarım,