Duruşu dağ gibi, yüreği derya,
Hem kulu bilir o, hem Hakk’a hayran.
Cihanı sevmektir asıl o hülya,
İnsanı severim, ama en çok da seni.
Zâlimin önünde bükülmez beli,
Yüzlerinde çeşit çeşit maskelerle gezdiler
Yavaş yavaş iğne ile kabrimizi kazdılar
O riyakar bu yalancı diye diye kalbimizi bozdular
Allah'tan korkmaz kuldan utanmaz olmuş insanlar...
Canın oluyor yanında, uzaklaşınca ayrı,
Maskeler düşse keşke, bir anlığına,
Yüzleşse insanlar, kendi gerçeğiyle.
Sözler döner dolanır, fısıltılar yükselir,
Sonra bir bakmışsın, samimiyet sarar her yeri.
Güler yüzler sahte, yalan sözler ipekten,
Arkandan konuşuluyorsa,
Bil ki kesin sen öndesin…
Eğer ki bir gün susarlarsa,
Demek ki artık sen önemsizsin…
Önde yada sonda olman, çok fark etmez.
Bu fani dünya da, her zaman bir hiçsin.
İnsan sürekli bir şeyler kaybeder,
Önce sevdiklerini sonra hayallerini.
Zamanla, hayatın anlamını,
Ve farkına varmadan kendini...
Oysa her şey geçecek sanır,
Gözlerde bir perde, bakışlar cansız.
İçindeyim bir kalabalığın yine yapa yalnız
Sanki herkes benden sessiz ve çok ıssız.
İnsan görüyorum amma insanlık göremiyorum...
Sözler keskin kılıç gibi, kalplerde yara.
İnsanların seni en çok sevdiği zaman,
Onların işine en çok yaradığın zamandır.
Bir insana el uzatıp derdine ortak olduğunda,
Omuz verip yükünü hafiflettiğinde,
Karanlığına ışık olup, yol gösterdiğinde,
Yüreklerde yer edinirsin derinden.işine yaradığında...
(Şarkı sözü)
Işıklar altında erir zaman
Ritim kalbinde atar, durmaz inan
Her adımda yeni bir heyecan
Dansın büyüsüne kapıl, uyan
Işıklar yanıyor, renkler süzülür,
Müzik ritim tutmuş, keder çözülür.
Sahne dolsun diye neşe kazılır,
Oynayan gençlere bakıp gülmeli.
Vursun davul zurna, çalsın sazımız,
,
Severken tutturamadım ayarı,
Belkide ayarsız severek yaptım hatayı,
Bir tebessümü çok görene,
ömrümü bir an düşünmeden serdim önüne,
O çok yoğundu işi gücü çoktu,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!