Her şeyden ve kendinden vazgeçer mi insan
Peki bu son olmaz mı
Uçamayan bir güvercin hayalet et, ben de öyleyim işte
Aldığım nefesin anlamı yok gibi
Düşünsenize balık artık yüzemiyor
Yani yaşamak anlamını yitiriyor
Ben seni nasıl sevdim bilir misin
Hani baktığın her yerde onu görüyorsun
Düşündüğüm her güzel hayalimde o
Denizi seviyorum, denizim o oluyor
Kışı seviyorum kar taneleri o oluyor
Yazı seviyorum güneş o oluyor
Ayrılık çalma kapımızı
Ben varya bu acıyı taşıyamam
Yarimsiz ben yaşıyamam
Onun gözlerini görmeden yapamam ben
Öyle bir gülüşü varki, umut doğuruyor içime
Çık aklımdan artık
Geceler seni taşıyamıyor
Düşüncelerim yoruldu
Adını tekrar etmekten
Çık aklımdan
Seninle aynı tozlu yollarda yürümek
Sonra sana olan aşkı tüm evrene haykırmak
Bak yine sensiz ve sessiz benim dünyam
Gecelerim artık daha bir karanlık
Sensiz ışıksız kaldı gökyüzüm
Bana öyle bir özlem ol ki,
Nefes aldığım her yerde senin kokun dolsun içime.
Yalnızlığımı al ellerimden
Geçmeyen sensizliğime çare ol.
Düşlerim sen ile dolsun,
Gözlerin,
Kalan ömrüme en güzel ışık.
Dört mevsim bakışınla bana huzur veren.
İstediğimde dört mevsimi yaşayabildiğim,
Daldığımda korkmadan kaybolabildiğim...
Gözlerinde başladı sana olan aşk
Baktıkça umut doğdu içime
Güven sardı her hücremi
Yeniden bir doğuş oldu zihnimde
Kalbime öyle güzel dokundu ki gülüşlerin
Seni nasıl sevdiğimi bilmedin
Bazen insan görmez ona bakan gözleri
Sevseydin beni, yar olsaydın ya bana
Gülerdi bu solgun yüzüm
Keşke sen de Sevseydin beni seni sevdiğim kadar
Hasret olmak eritiyor baktığım kapıları.
Karanlıklar, daha da karanlık oluyor.
Bendeki bu hasretlik sızlatıyor içimi.
Gözlerimle baktığım her yeri hayalinle süslüyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!