Ben, senin sevdiğin her şeyi severim.
O bastığın kumlarla kale yapar,
İçine yuvamızı kurarım.
Topladığın deniz kabuklarına
Kara sevda bu bendeki baktığım her yerde sen
İçimde şimdi sen olmayan bir liman
Bense kendimi gemi zanneden bir sandal
Savruluyorum dalgalarla alabora olmuşum ben
İçimde fırtınalar kopuyor sakin bir liman arıyorum
KADIN
Ben sen üzülme diye gözyaşlarımı uyuduğun yastığında sakladım.
Gece boyu kokunu içimi çektim
Kokunla yaşadım günlerce.
Sayılı günler kalmıştı gitmeme
GÖZLERİNDE MUTLULUĞU
DİLİNDE HUZURU
KALBİNDE SEVGİYİ BULDUM
YILLARDIR SEVGİYE AÇMIŞIM BEN
ÖYLE BİR GELDİN Kİ YÜREĞİME
Peki ya ben seni nasıl sevdim
Bıraktığın kokunu yastığımda
Koridordaki yürüyüşünü hatıramda
Salına salına karşıdan bana gelişin hafızamda
Bazen bana kızıyorsun olup olmadık şeylerde
Seni nasıl seviyorum, bir bilsen...
Anlatmaya ne dilim ne kalbim yeter
Belki bu bedenim dile getiremiyor
Fakat ruhum bedenimden çıksa neler anlatır sana
Tarifi edilmeyen öyle nadide bir çiçeksin ki...
Sen nasıl bir güzelsin,
Her baktığın nesneyi güzelleştirecek kadar.
Sevmeyi ve sevilmeyi de sende öğrendim
Sen bana hoş geldin...
Sana şiir yazmak bana huzur
Ulan ben kimim ki seviyorum be,
Bütün aldığım nefesi sevdiğime veriyorum
Sonra ne yapıyorlar
Seni en hassas noktandan tutup, hayattan koparıyorlar
Hayatına bir yol çizmişsindir düşünmezsin hiçbir şeyi
Bu kalan ömrüme neşe olsan
Attığım her adımda yoldaşım olsan
Üşüyen ellerimi ısıtan olsan
Aldığım nefesim olsan
İnsan ister yanında bir can yoldaşı
Hani hayat sevince güzelleşirdi
Çok sevince daha mı güzelleşecek
Desene, hayat bizi kandırdı
Yakışmıyor ki o beni kandırdı demek
Sığdıamıyorum dilime isyanı mı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!