Sana çıkan yollarım dikenlerle doldu hep,
Uzandığım çiçekler koklamadan soldu hep,
Güvendiğim dağlarım tipi, boran oldu hep,
Sevmek bize haram oldu sevdiğim, gül fidanım…
Umut ettik, sabır ektik, yolarımız bitmedi,
Hayatımı alt üst ettin dün gece,
Kayboldu benliğim, yolumdan saptım.
Sevdandan da öte ey güzel aşkım,
Kahvaltımı bu gün resminle yaptım.
Eridim kül oldum, bu nasıl ateş,
Çok yaşamaz bu yürek kavuşur Yaradan'a...
Kör kuyulara çıkar her seferinde yolum,
Ben doğuştan talihin terk ettiği bir kulum,
Sensiz her yer cehennem, aldığım nefes zulüm,
Ceza değil hasretlik çok koyuyor insana,
Bak yine uykusuzum Akdeniz akşamlarında,
Buğulu gözlerinle çıkıyorsun düşlerime,
Gözümü yumduğumda karanlığı boğuyorsun,
Kor ateş düşüyor özlemin yüreğime,
Ben yandıkça sen soğuyorsun...
Samanlık içinde iğne misali,
Gönlümün işi ne karanlıklarda,
Öyle bir sevda ki yoktur emsali,
Bazan düşte çıkar,bazan fallarda....
Yağmurca yağar da yere dökülmez,
Ben seni güneşli semalarda kaybetmedim,
Şehrin yıldızlı akşamlarında kayboldun
Gözlerimin kapsama alanından.
Bir ellerimde hala sıcaklığın kaldı
Bir defterimin arasında en gülücüklü resmin
Bir de sana yazdığım şiirlerim...
Ardından çok derin iz bırakarak,
Kışları bitirip yaz bırakarak,
Garip yüreğime köz bırakarak,
Gidiyorsun şimdi sen hayatımdan,
Can kopuyor inan sanki canımdan...
Sensiz doğacaksa güneş odama,
Bütün perdeleri kapatacağım.
En güzel çiçekler açsa bahçemde,
Kör olsun gözlerim, bakmayacağım...
Gecenin koynunda çok üşüyorum,
Sana nasıl yandığımı bilseydin
Ateş ne imiş görürdün sen gülüm
Serseriyim, avareyim ne çare,
Kaderimi yaşıyorum ben gülüm...
Gittiğin diyarda yer ayır bana,
Buralar çekilmez oldu Köroğlu,
Birlikte diktiğmiz dostluk çiçeği,
Sensiz susuz kaldı soldu Köroğlu...
Ne arayanım var ne de soranım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!