Bu aşkın yazıda bu kadar imiş
Ne durak ne adres ne yol var artık
Eyvallah yüzümün gül açan yanı
Ne sevgi ne sevda ne yar var artık
Bana yarınlardan umit kestiren
Sensiz yaşamak sensiz bir bilsen ne kadar zor
Tek kalbimi değil ki, dünyamı sarıyor kor
Ne hayatta tat vardır ne bahçede ne bağda
Bana inanmıyorsan, git de sevenlere sor
Yar senin derdin nedir, nerdesin kaç senedir
Yol yordam yok dermiş sin, bu gönülde hanedir
Alevlendi her yerim, şaha kalktı dertlerim
Sende hiç insaf yok mu, o nasıl bahanedir
Taşınmıyor artık yükü çilenin
İzini kaybettim adres bilenin
İçine düşmeden hırtın, hilenin
Kadim dostum nazlı yare haber ver
Neme lazım bana dünyanın varı
Çiçek olmayınca yaşar mı arı
Seninle oldukça sensiz dışarı
Kahrolayım şayet çıkıp gidersem
Sana ne yaptım ki hayırsız sana
Düşürdün dillere düşürdün beni
Şimdi bu acılar reva mı bana
Kahrolayım artık sorarsam seni
Bugün benim derdim bine katlandı
Ben bana mı ağlayayım sana mı
Yüreğime kör hançerler saplandı
Ben bana mı ağlayayım sana mı
Ben bana mı ağlayayım size mi
Ne kitapmış bu ne kitap
Okudukça kaldım bitap
Dilimde köz oldu hitap
Kahrolasın kara sevda
Nasıl unutursun sen beni böyle
Yeminler ederek buluşurduk ya
En zula yerlerde, her gün her gece
El ele tutuşup gülüşürdük ya
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!