Öyle bir derdim var ki bağırsam kimse duymaz
Aklımı aldı gitti o yar benden habersiz
Ne yaparsam yapayım günüm günüme uymaz
Gönlümü çaldı gitti o yar benden habersiz
Sayende kamp kurdum bir çöl düzüne
Her gün sola sola döndüm güzüne
Vedayı hürmetle o gül yüzüne
Bakmama bakıpta aldanmayasın
Çocuklar misali türlü vakama
Bekle diye bir kenara çakılmış
Yol taşıdır akşamları ömrümün
İsyan dolu ağıtlarla yakılmış
Gözyaşıdır akşamları ömrümün
Gelmenin imkânı varken beriye
Uyup ta şeytana, cine, periye
Kıyıya çıkarken tekrar geriye
Dönene aşk olsun dönene gülüm
Yollarımız çakışsa da bir yerde
Ne yüzüne baktım, ne de bakarım
O tek şifa sen olsan da bu derde
Ne suyuna aktım, ne de akarım
Seninle beraber olduğum zaman
Kalbim bir başkadır gönlüm bir başka
Öyle az boz değil, hem de çok yaman
Benim her bakışım aşkadır aşka
Kim demiş ben bilmem aşkı sevdayı
Kim demiş ben asla yol gözlemedim
Bu fani dünyada insan olup ta
Kim demiş kimseyi hiç özlemedim
Artık Bana Bağ Ne Lazım
Kara kışa döndü yazım
Yas tutuyor sözüm, sazım
Mevsimlerin tadı kaçtı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!