Sen beni iki gün görmedin diye
Bir daha karşına çıkmam mı sandın
Kafesler içine kapatılsam da
Bütün kafesleri yıkmam mı sandın
İşte budur senin bendeki yerin
Uğraşmakla dolmaz kaşık
Ne kadarda olsan aşık
Aşk dediğin bir sarmaşık
Ya kırılır ya sarılır
Seviyorsa vurur öze
Sensizliğin adı olmuş fırtına
Çakar beni dip den dibe toz diye
Yüklendikçe öfkesini sırtına
Yakar beni kül içinde köz diye
Niteliği zehir edip niceye
Adım Celil soyum Yağız
Biz ayrılmaz iki dağız
Sürünürüz ama sağız
Vur davula sevgili
Veren vermiş bize bahtı
Bu gün yine masamda beni yalnız bıraktın
Anlamadım ne vardı neden öyle ıraktın
Baksaydın görür idin, sanma ki aramadım
O kadar koştum ama yanına varamadım
Ya cevap ver ya çek git işkence etme bana
Yemyeşil dallarım bir bir kuruyor
Ya derman derdime felek ya derman
Her başı ağrıyan bana vuruyor
Ya derman derdime felek ya derman
Ağzından çıkanı bilip duymayan
Hasretin bendeki bitmeyen gani
Hoş mudur yaptığın hoş mudur yani
Hani sen güneşten farksızdın hani
Bulutsuz hava da yağmur gibisin
Yoksa beklediğin kıtlıkta kâr mı
Ne zaman yanıma gel desem sana
Ya işin çıkıyor ya gelmiyorsun
Böyle bir ızdırap reva mı bana
Ya işin çıkıyor ye gelmiyorsun
Hasreti kor gibi bağrımda yatan
Kördüğüm edince alı sarıyla
İnceden inceye söz yaktı bizi
Başkasının değil aşkın narıyla
Kendi tuttuğumuz köz yaktı bizi
Yara kabuk tutsun dedikçe sar ki
Görmediğim ne dert ne çile kaldı
Neyim var neyim yok yad eller aldı
Dost desem, bilinmez yerlere daldı
Yalnızım ben artık yapayalnızım
Kararım karardır, yansa her yerim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!