Dünyanın en incisi
Dağıtıp pusu sisi
Güneşin tam kendisi
Geliyor bakın geliyor
....Yollarına gül dökün
....Karşısında diz çökün
Sensizliğe alışalı çok oldu
Gelme ne olursun gelme aklıma
Bak yine aniden gözlerim doldu
Gelme ne olursun gelme aklıma
Ne çıkarsa çıksın fark etmez falda
Gözlerim daldıkça kapıya cama
Yaşlar diziliyor yaşlar masama
Ne yollar karlıydı, ne dağlar ama
Gelmedin be zalim gelmedin yine
Hala kulağımda çınlarken nağmen
Gördüklerim benim değil
Tamamen senin remindir
Hasret kaldım uykulara
Bu kaçıncı depremindir
Artık bundan böyle benim
Ne ararsın avazımda
Gelme üstüme üstüme
Zaten canım boğazımda
Gelme üstüme üstüme
Bitti artık kışım yazım
Toprak kuru bulut nemli
Güneş bakar demli demli
Kime sorsan bundan böyle
Bülbül çaylak gül kıdemli
Ne yaparsak yapalım
Üzülmeye gerek yok bakıp ta sağa sola
Her kim olursa olsun, fark etmez küçük büyük
Uymazsa da gidilir, uymazsa da yol yola
Hiç bir zaman kimseye fazla gelmez hiç bir yük
Yeter ki kâinatta haksızlıklar olmasın
Bu nasıl dert nasıl zulüm
Günden güne solar gülüm
Kâr etmiyor param, pulum
Geziyorum garip garip
Bulamadıkça dengimi
Felek beni yola saldı
Her şeyimi çekip aldı
Elimde tek canım kaldı
Gel onu da sen sor bari
Bu dert bende sanmam biter
Yüreğimin dağ sümbülü
Ciğerimin yaban gülü
Ahu zarla şu bülbülü
Gel ağlatma daha fazla
Yokluğunla biçim biçim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!