Mademki bu senin eserin o ki
Gel de şu kırdığın kalbe bak hele
Hangi cam bu kadar kırılırdı ki
Gel de şu kırdığın kalbe bak hele
Hüznün eşiğine çöküldüğünde
Sen bulutta yağmur ben çölde fidan
Gel benim yerimde ol da çiçek aç
Feryada figana yeterse nidan
Gel benim yerimde ol da çiçek aç
Ayırmak imkânsız farkımı mumdan
Toprak kuru bulut nemli
Güneş bakar demli demli
Kime sorsan bundan böyle
Bülbül çaylak gül kıdemli
Ne yaparsak yapalım
Üzülmeye gerek yok bakıp ta sağa sola
Her kim olursa olsun, fark etmez küçük büyük
Uymazsa da gidilir, uymazsa da yol yola
Hiç bir zaman kimseye fazla gelmez hiç bir yük
Yeter ki kâinatta haksızlıklar olmasın
Olsan dahi aşkın şahı
Alma sakın alma vahı
Yere düşmez mazlum ahı
Er ya da geç tutar seni
Hayatın en zoru gibi
Bu nasıl yaradır bu nasıl sancı
Çaresi var mıdır söyle be hancı
Sanki şu dünyaya bir ben yabancı
Elin malı gibi ezer durmadan
İnsanlık namına alem kem kümde
Bu nasıl dert nasıl zulüm
Günden güne solar gülüm
Kâr etmiyor param, pulum
Geziyorum garip garip
Bulamadıkça dengimi
Felek beni yola saldı
Her şeyimi çekip aldı
Elimde tek canım kaldı
Gel onu da sen sor bari
Bu dert bende sanmam biter
Etrafına bir göz atıp
Feryadıma feryat katıp
Solmuş güle el uzatıp
Alsan neye yarar alsan
Yaşamadan çağı çağda
Döktüğüm gözyaşı sence yetmez mi
Vicdanın halime insaf etmez mi
İçine düştüğüm dertler bitmez mi
Nedir bu çektiğim senden gam yükü
Ne gecem geçiyor ne gün bitiyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!