Alev alev yanan gönül
Üşüyorsun haberin yok
Yar dedikçe kor göğsüne
Düşüyorsun haberin yok
Ah birtanem emlendikçe
Şeytani fikre erup
Çakallara gaz verup
Parmağunla gösterup
Ha bu ha bu deyisun
Ha bu ha bu deyisun
Yine başım alevlendi
Ha piştim ha pişeceğim
Ömür atımın sırtından
Ha düştüm ha düşeceğim
Şu derdime erenim yok
Neyi sorsam hemen dersin bana ne
Anlamadım bu nasıl bir anane
Ondan bundan yattan kattan sana ne
Bana gönül huzurundan haber ver
Eyer varsa sağduyunla bir olup
Çocuk yaşta çıktım yola
Düşe kalka sağa sola
Alt tarafı birkaç mola
Hala yoldayım yoldayım
Çıkış var mı ki çıkıla
Kim anlar ki beni
Feryat etsem de şiirlerimde
Sessizliğime kulak verenin bile olmadığı
Bu yerde
Nasıl umut edip, nasıl gözleyeyim ki yolları,
Hele birde!
Her yeni gün bir muştu getirecek sanmakla
Sabahları güneşin ışığına kanmakla
Bak gördün mü sevdiğim başı çektik yanmakla
Şimdi biz bu kadere rest çeksek haksız mıyız
İki çiçek gösterip karakışa savurdu
Şu ömrüme bir gram tat katmayan
Benden yana adımını atmayan
Hala benim güneşimsen batmayan
Öldüğümde mezarıma gelsen de olur
Çeşit çeşit acıları fethettim
Sözüm dilde heder oldu
Hala senden bir haber yok
Her şey bana keder oldu
Hala senden bir haber yok
Kışı geçti yazım güzüm
Ben yalnız seni dinlerken
Sen gidip ellere uydun
Acımadın ben inlerken
Hani kara gün dostuydun
Gül değil, dikensin oksun
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!