Olsan bile ha sütbeyaz ha kara
Gözün gönlün hasret kalır bahara
Her bez ile sarılmaz ki her yara
Benim harcım sana göre değildir
Nasıl alsın ikimizi bu lügat
Sen sanma ki yoktur bizim el alemden farkımız
Bizi bu dert öldürürken başkasını güldürür
Akıl almaz şu dünya da dönse bile çarkımız
Bizi bu dert öldürürken başkasını güldürür
Sen olmazsan hele ki sen, sen olmazsan yanımda
Söyle nerden tanırsın
Ki, eli dost sanırsın
Her önüne çıkana
Sırt verip yaslanırsın
….İnsanlar başka başka
….Elbet düşerler aşka
Hala bana derler ki, neden dert yanıyorsun
Sendeki o dertleri, dert midir sanıyorsun
Sen söyle sen mademki, ellere kanıyorsun
Hangi çiçek solmuştur ömründe benim kadar
Demir bile bir umut, yaşatırken pasında
Umut pınarımın çağlayan suyu
İçime döktüğüm yaştan sana ne
Mademki dolmuyor aktığın kuyu
Benim bağrımdaki taştan sana ne
Sevda çakısını cana vururken
Yetmez mi bu kadar acı bu cana
Az mı karıştırdın kanımı kana
Neyi soruyorsun gelip te bana
Benim gözümdeki yaştan sana ne
O da senin gibi kaçsın, kaçmasın
Dert bilmeden gelip bana dert yanma
Benim derdim diz çöktürür dertlere
Beni duyda, sorun değil, kan kanma
Benim derdim diz çöktürür dertlere
Umut varsa sen söyle ben avunem
Kapılar kapanır ya karanlık bastığında
Çıkarıp ceketini duvara astığında
Uyumadan, başını koyduğun yastığında
Beni düşün ulur mu, beni düşün olur mu
Öyle iç çek ki birden yüzümün benzi solsun
Beni bana bırak git İşine gelecekse
Hiç durma acele et, yüreğin gülecekse
Zaten dünya üç günlük ikiye bölünmez ya
Hayat devam ediyor ölenle ölünmez ya
Her ağaç bir değil ki yaprak döksün sararıp
Bitmez yürek yarasında
Getirdiler tuşa beni
Kaş ile göz arasında
Çevirdiler kuşa beni
Parçalayıp kutup kutup
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!