Kalem gibi değil kalıcı belki
Sahiplen bu paslı kılıcı oğul
Kılıç, kalem gibi yazıcı belki
Zalim dersi bundan alıcı oğul
Müfredatı vahşet, işi cinayet
Ben küçüğüm
Seslensem duyar mısınız?
Ahraz kulaklarınızla
Anlamak zor mu gözlerimde ki
İki damla yaşı
Anlatmıyor mu tüm dertleri
Düştüm yollara gelecem diye
Çiçeklerle çelenklerle karşıla beni
Dünya gözüyle görecem diye
Davullarla zurnalarla karşıla beni
Ben köyümü çok özledim
Ben ki aslı Dağıstaniyim
Bende herkes gibi faniyim
Dar-ı dünyada acılar çeker herkes
Ben ki seyredüp durur namı diyar çerkes
Sesimi duy hemşerim
Ne kadar uzak olsam da leşkerim
Öz yurdunu işgal ile meşgul iken kefere
Sen meçhule karışmak üzere olan, katıl bu nefere
Hasımlar gün geçtikçe çoğaldı, düşman ezeli
Sessiz kalma, yoksa yurdunda kalırlar ebedi
Gelip geçtiğin bu şehir Sivas'tı
Akar Kızılırmak da yol gibi gibi
Nuh'u Nebi devrinde de su bastı
Mutad devam eden sel gibi gibi
Mısmıl'la Mundar arasında Şehir
Şu gözleri yıldırım gibi olan hani
Konuşurken “dertlimi ola” inliyor sanki
Adı nicedir bilmem, şanı kalsın baki
O da bir gün gidici, oda bir fani
sivas 15.01.02
Gün geldi bir avuç dağlı
Birlik olup kenetlenmedi mi?
Gün geldi savaş meydanlarında destan yazanlar,
Şehit olup kanatlanmadı mı?
sivas 07.02.02
Sabah yeli
Döverken gövdemi…
Bir rüzgâr fısıldarken kulağıma
Kopuyordu fırtınalar ruhumda
Kara bulutlar sararken tenimi
Sağanak sağanak buğulanıyordu gözlerim
'Bu şiiri can dostum Alper SILIĞ'a ithaf ediyorum.'
Dinle oğul sana bir hikâye anlatayım
Bin bir gece masalları sanma sakın
Acıların ta kendisidir söyleyeceğim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!