Müptela Şiiri - Kul Hâmid

Üzgünüm, mutsuzum ve yorgun
Herkesten uzagım kendim ile başbaşa
Yüregimde bir yara, kaderim kadar da kara
Uzayan gecelere isyan geçmeyen hüzne müptela

Yalnızım ve anlamsızım,hiç dinmiyor ki sızım
Geçmeyen zamanın gürültüsü kulaklarımda
Tütünüm de bitti kahvemde,bir sensizlik benim ile
Alışkınım ben zaten durmadan özlemeye müptela

Geceler uzuyor, geceler hasret kusuyor
Yapayalnızım odamda duvarlar konuşuyor
Kurak toprağıma varsın yağmasın yağmur
Ben zaten çıra gibi yanmalara müptela..