Münir Üsküdar Şiirleri - Şair Münir Üsküdar

Gözlerin nemli, dudakların kuru
Sararıp solmuş yüzün
Saçından tırnağına
Bedenini sarmış hüzün.
Utanma sakın ağla
At yüreğindeki acıyı

Varsın ten buruşuk
Beden uyuşuk
Kafa karışık olsun
Yeter ki can seninle yaşayıp
Mutlu olmaya alışık olsun..

İnandı saf gönlü
Bir şey olmaz dedi
Bozuk arızalı kalplerde
Yoktu elinde kontrol kalemi
Hepsinde kaçak vardı

Haydi Abbas bekleme tamam
Yaptın zaten yazlık han hamam
Egon sa tavan mı tavan
Otur yay kolunu bacağını
Konuş eşin dostun ocağını nacağını

Gözlerimi doldurdun
Güneşi de soldurdun
Olmayanı oldurdun
Yaktın yıktın sen beni
Bencilliğin ezdirdi

Bana küsüp gitsen de
Sevgisiz diyemezsin
Ne kadar sevdiğimi
Kalbimi bilemezsin
Gözlerime bakanlar

Ateşinle yak beni
Savrulsun külleri.
Dolsun gözlerime
Görmeyeyim başkasını.
Gelmesin mevsimler
Hep sen gel

Adamıza geliniz
Denizine giriniz
Meryem ana evinde
Bol bol dua ediniz

Bu gün gökyüzü daha mavi
Güneş daha parlak daha sıcak
Her yer ışıl ışıl
Kuşlar şarkı söylüyor
Ağaçlardaki turunçlar
Bahçelerdeki çiçekler

Yağmurun ıslattığı
Toprak kokusu
Ciğerlere doluyor doluyor
Fırından çıkmış
Ekmek kokusu