Münir Üsküdar Şiirleri - Şair Münir Üsküdar

Parçaladın kalbimi kan içinde kaldı
Kırdın kanadımı kolumu yen içinde kaldı
Öldürdün rüyalarımı kabusları kaldı
Oysa ne güzel hayallerim vardı
Ruhum gökte bedenim yerde kaldı.

Canları olmalı insanın akıllı
Düşünmediklerini düşünebilen
Hayatı çok iyi ezberlemiş
Sana ne diyeceğini bilen
Gülünce delicesine gülen

Doğruluğun dürüstlüğün yoluydun
Elinle yüreğinle beyninle
Sen hep sevgi doluydun
Görünce çaresiz güçsüz
Onların hep sağ koluydun
Berekettin hep yanımda

Gözlerini süzmüşsün
Hastaymış üzülmüşsün
İstiyorsan bileyim
Koşarak hemen sana
Hemen sana geleyim
Bak elimde mendilim

Zorluklarda diz çökmeyiz biz
Namert eli hiç öpmeyiz biz
Salgınlar savaşlar depremlerden
Korkup yılmayız biz
Demirdir bükülmez bileğimiz

Çok çektirdin sen bana
iç çektirdin sen bana
dert çektirdin sen bana
inledi dağlar taşlar
dinmedi gözümde yaşlar
düşünmedin hep üzdün

Bir kalemde silelim
Geçen acı dünleri
Işık saçsın gözümüz
Görsün güzel günleri

Geçmişi dert etmeyelim
Zamana bıraktıklarımız
Zaman içinde eridi gitti çoktan
Bak bizi bekliyor gelecek
Kırmayalım birbirimizi hiç yoktan..

Bölük pörçük rüyalar gördüm bu gece
Elinde baston kamburlaşmış sırtla
Kapkara buruş buruş yüzle
Karşıma çıkıverdi dünya
Hayrola bu ne hal dedim

Seven gönüllerin şahidi
Resmiyetin son sözü oldun
Hazmedemedin bulunduğun yeri
Damla damla akıp
Beyaz sayfalara