Münir Üsküdar Şiirleri - Şair Münir Üsküdar

Korkma söylemem kimseye
Ağzım var dilim yok benim
Boş ver dert etme
Gerek yok bunca strese

Kimi kasketle gezer
Kimi takar külah
Kimi sadrazam sanır kendini
Kimi ise ilah
Kurşunu olmasa da
Herkes de vardır bir silah

Tek suçum sevmekti benim
ne bırakırdı elini elim
ne ayrılırdı dizinden dizim
suçum sadece sevmekti
sevmekti sevmek ti benim
içimiz kıpır kıpır atardı

Delindi artık dünyanın tavanı
Ateşe verdiler ormanı makiyi savanı
Kömür oldu ağacın en yamanı
Kül oldu hayvanın darısı samanı
Yakınca vatanın dağını taşını

Konuşacak çok şey var be can
Hep düğüm düğümdür boğazın
Halini kimse bilmez anlamaz
İzler bakar yutkunur susarsın
Yanlışları hep kendi içine kusarsın

Acıtsan da canımı
Akıtsan da kanımı
Zehir sunsan kadehte
Zemzem diye içerim
Gönlümün sultanısın
Bu alemin içinde

Herkes te bir başkadır kalp
Türk sever Rum üzer gardaş üzülür
Kimi korkup bir yere büzülür
Kartallar yüksekte taşır
Şahinlerin gözündedir kalbi.

Aç bağrını çarpsın sinene rüzgar
Kaldır göğe yüzünü Islatsın yağmur
Sık yumruğunu kenetle dişlerini
Haykır boşluğa olanca isyanını
Varsın bu deli desinler varsın ayıplasınlar seni Gözlerin kızarana
Boyun damarların patlayana dek haykır

Kabarıp kükrer denizler
Geminin içindeyiz
İçindeyiz hep bizler
Geçer yıllar yıpranır benizler
Tutmaz artık çözülür dizler

Gönlümün sultanısın
Toprağısın taşısın
Yaşamımın nedeni
Ekmeğisin aşısın
Mutluluğun ışığı
Gözümdeki yaşısın