Münevver Şenol Şiirleri - Şair Münevver ...

Şevkatle bakan kara gözlerin.
Bırakıp gitti beni çok uzaklara.
Aradığım dostluktu, sadece dostluk.
Aşkı bir kez yaşadım ben, bir daha asla.
Şimdi kanadı kırılmış kuşlara döndüm.
Çırpındım çırpındım, ama düşmedim asla.

Herkesin, ilk aşkı vardır,
Birde gençlik macerası.
O, bana baktı, ben ona baktım,
bakıştık...
O bana güldü, ben ona güldüm,
gülüştük...

Gardaş
Gurbette hasretlik canıma yetti.
Artık döneceğim günleri sayıyom, gardaş.
Sen oralarda, havalar ısındı gel derken.
Ben soğuktan buralarda, donuyom gardaş.
Bak sizlerle bile, internetten konuşuyorum.

Vaktinde olsaydı hayır demezdim.
Kaderde ayrılık varmış,gelme istemem.
Yazsaydı YARADAN baştan yazardı.
Bundada bir hayır vardır.
Emir büyük yerdengeldi birşey diyemem.
Eskidenmiş gerçek aşklar sevdalar.

Sevmek ayıpmış neden olsunki?
Bir insan kendini bildikten sonra.
Gezip anlaşmakta çok varmış fayda.
Sonunda ben gibi, pişmanlık duyma.
Şendim, şakraktım sindirdi beni.
Aptala çevirdi mala döndürdü.

Seninle biryerlere sığamıyorum.
Tıpkı yaramaz bir çocuk gibisin.
Senide bırakıp gidemiyorum,
Ne yapayım ben?
Şeytan diyor ki,
al başını çek git bu dünyadan.

Eee Müniş!
Kırk yıldır çektiğim dedin yazdın, biz seni dinledik
Peki şimdi cevap hakkı doğmadı mı kocana?
doğdu tabi.
Hadi arkadaşlar!
telefona bağlayında birde ona soralım.

Geceler ahh o adıgibi kara simsiyah geceler.
Ben sana yıllarımı gençliğimi verdim.
Amaa sende ne buldum?
Sevgili gibi sevdin mi,kucakladınmı beni?
Yoksa ana gibi bağrına basıpta sahipmi çıktın.
Hayır,hayır hiç biri.

Ah benim bahtsız ANAM eller gibi pul değil.
Güller gibi gül ANAM.
Asker olan babanın yaptığı kaçamakta.
Bir gecelik aşkın mahsulüsün sen.
Ama o kahrolası savaşlar,senin gibi nicelerini öksüz.
Vahide gibi gelinleride dul bırakmadımı?

Affet Tanrım
Bu hayatın yükü ağır,taşıyamam.
Böyle zavallı, hem öksüz yaşayamam.
Tanrım, ne yaptım sana ben bilmiyorum?
Kusurum ne ise, söyle senden özür diliyorum.
Eller gibi gülmedim ben.