Münevver Şenol Şiirleri

432

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Münevver Şenol

Duydum ki ona buna
serzeniş te bulunmuş sun
demişsin ki
Hay ALLAH,nereden sardım
bu belayı başıma
Hııı demek öyle

Devamını Oku
Münevver Şenol

Teyze!
Teyze arnavut köydeki evin ne kadar da şirindi.
Boğaz ayağının altında,
Rüzgar efil efil eser, ne kadarda serindi.
Tahta kurularıda olmasaydı ya,
Doyulmazdı tadına.

Devamını Oku
Münevver Şenol

Bir zamanlar senin için
ateşlerde yandım nara.
Biliyorum sende benim kadar üzgündün, ama?
Çaresizlik içimizde açmıştı
kocaman bir yara.
İnsan oğlu nelere alışmıyor ki

Devamını Oku
Münevver Şenol

Hayat çizgimde zorladılar beni.
Bir inat uğruna hatayı ben kendim yaptım.
Anladım ama çok geç kalmıştım.
Biliyor musun küçüğüm? Karnımda sen vardın.
Kıyamadım birtanem sana kendime kıydım.
Suçun yoktu ki nasıl kıyardım sana?

Devamını Oku
Münevver Şenol

düşe kalka yıllarca,
hep mutluluk oynadım.
aldatıcı bir duruş, inandırdım kendimi
mutluluk yalanına
polianna olmuştum
ziyan oldu yıllarım.

Devamını Oku
Münevver Şenol

Hayatımda mutlu geçen günlerden
birini yaşıyorum
Olmamak mümkünmü ki
can dostumla
henüz tanışıyorum
Öğlen vakti Start verdik

Devamını Oku
Münevver Şenol

MUVAŞŞAH.

Mayıs baharsa cemre sensin,
Üzüntüye gem vuran neşesin.
Ne mutlu seni tanıyan dostlara,
Eli taşın altın da bile gülensin.

Devamını Oku
Münevver Şenol

Sen kötü ruhun ile
çıktın rinklere
bense Yaradana sığındım
sarıldım kalemi me
Sana vurdum,vurdum kanattım
sen ise zulümünle

Devamını Oku