Bir gün bu Dünya'dan yok olacağım.
Vücudum toprağa; ruhum meçhule.
Günahımdan başka yok alacağım,
Tahkiki î'man'ım önümde şule.
Nereye sürersen sürsen; gam değil.
En ağır cezayı versen; gam değil.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İmanın tahkiki mi yoksa taklidi mi olduğu Mizan kurulup sevaplar ve günahlar tartıldığı zaman anlaşılır Nisari bey kardeşim.
Bir Mü'min ceza, bela ve musibete razıyım demez tam tersine Resulullah-sav-ın dualarında dediği gibi" YA RABBİ BENİ HER TÜRLÜ AZABINDAN VE GAZABINDAN ARİ VE BERİ EYLE!" der.
Bir insan temyiz yaşına gelmeden ya da ergenlik dönemine erişip hakkı batılı iyiyi kötüyü güzeli çirkini bir birinden tefrik etme seviyesine ulaşmadan mükellef kılınıp yaptıklarından mes'ul tutulmaz.
Hayırlı cumalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta