Kahrı vacip
İsyanı farz kıldı kader
Oturup dizlerini dövdü yumruk yumruğa
Yumruk yumruğa çürük et sinesi
Göz çukurlarında inadına yoğuşan kan
Damarlarında kaynayan volkan olup aktı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




''sabredenler, doğru olanlar, gönülden boyun eğenler, infak edenler, ve seher vaktinde bağışlanma dileyenler dir ( ali imran 17 )
yani muminlerdir.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta