Mülteci Keder Şiiri - Ertan Hurmanlı

Gökyüzünü çaldılar dün gece, senin gözlerine gizlemişler
Ben o telaşlı mavilikte kaç kez asıldım, saymadım
Yanaklarında intihar etmiş bir yağmur damlasıyım belki,
Dudaklarına düşmeden kurusam,
adım bir daha hiç anılmayacak

Soluk boruma kaçan,
yutkunması imkansız bir hecesin sen
Adını andıkça, boğazımda düğümleniyor mülteci keder,
Sınır ihlali yapıyor gülüşün, vuruluyorum sol yanımdan

Parmak uçlarından süzülen cinnet akşamıyım,
Göğüs kafesinde müebbet yemiş ateş mavisi
Nabzında seken kurşun gibi kayıp gitsem,
Beni tutmaya gücün yeter miydi?

Öyle bir araftayım ki, varlığım senin iki dudağının arasında,
Soluk boruma kaçan;
yutkunması imkansız bir hecesin sen
Rüzgâr esse şimdi, nefesin kesse soluğumu
Savrulsam kirpiklerinin ufkuna,
kanatsan sana susuzluğumu