Eller ayaklar şahittir yürüdüğüm yollara
uzakları uzaklara bir gönül bağı ile bağladım
görmezsin izlerini koşuşturmamın
dilime pelesenk etmem çabalarımı
dudaklarımı sessizliğin mührü ile dağladım
Yanık türkülerin diyarına uğradım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'dudaklarımı sessizliğin mührü ile dağladım.'
Yani söz biter sevdaya dair sen yoksan,yani yoksan eğer 'yok'a söz gerekmez ki...Saygıyla kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta