Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tebrik ediyorum. Kalemine kuvvet.
Lakin şiirlerinden anladığım kadarıyla sende hep bir çekingenlik ve içine kapanış var. Bunu bir şekilde kırmalı ve o içindeki seni mahkum eden mahcubiyeti yenmelisin. Belki bir anda olmaz ama adım adım, korkuların (çekincelerin) üstüne gitmelisin. Mahcubiyet iyi bir duygudur ama seni mahkum etmesine müsaade etme.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta