Mühür Şiiri - Fruze Özge

bağladınız kuşları gözlerinden
söylemek de bir yere kadar
mümkünse göğe bakmayalım bir süre
bir süre zamana bırakalım bu
alışıla gelmiş yorgunluğu

"sırf siz istediniz" diye yağdık oysa
bu kadar köhnelik niye
niye evin duvarlarında bu kadar fare zehri var
kıbledeki bu suskun hayat
göğe baktıkça uzuyor sanki

gövdemizden daha ince daha derin ne var
burnumuzdan gelen kan açıcılar
içtiğimiz kızılcık şerbetinden daha mı çetin
bağıra bağıra vurduğunuz mühürlü kuş tüyleri
kimin ensesinden daha kısa

zamana baktık
zamana baktınız
nehri doldurdunuz at nallarıyla

yükselerek kimi alçattınız
çoğalarak kimi düşürdünüz aynı boşluğa
ne ara denizi küçültüp,
göğü boğdunuz, bir avuç suyla