Muhtaç Babayı Şiiri - Fahri Bulut

MUHTAÇ BABAYI
Rabbim kimse fakir baba olmaya,
Akraba da sevmez fakir babayı.
Evladına bile muhtaç kalmaya,
Kemler bile yoksul baba olmaya,
Evlat bile sevmez yoksul babayı.

Gider kör kuyuya döker derdini,
Siler gözyaşını biri gördü mü?
Mutlu olur hatırını sordu mu?
Rabbim kimse fakir baba olmaya,
Evlat bile sevmez fakir babayı.

Elleri boş cepte sızlanır durur,
Yoksulluğun hüznü yüzüne vurur,
Kendi kaderine beddua verir,
Kemler bile yoksul baba olmaya,
Evlat bile sevmez yoksul babayı.

Bir gün hasta düşse bakanı olmaz,
Hanım vefasızsa hiç hizmet vermez,
Hısım ve akraba aramaz, sormaz,
Rabbim kimse fakir baba olmaya,
Evlat bile sevmez fakir babayı.

Rızazade, şükret kendi haline,
Hayırsız bir evlat çıkmaz yoluna,
Bülbül susup baykuş konmaz dalına,
Kemler bile yoksul baba olmaya,
Evlat bile sevmez yoksul babayı.
09.09.2026
Fahri Bulut Rızazade Gondol Tatil Sitesi geceleri,
Erdemli- Mersin