Benim aşkım okuma yazma bilmez,
Kem gözlere gelmemiş, nazar nedir bilmez.
Uzun hikâye, nasıl anlatayım mürekkeplilere?
Bu kapıdan ondan başkası zor giremez.
Kapıyı kapattım üstüme, çekildim kenara;
Çok güzel geliyor uzaktan bu ezan sesi,
Belli, bazı Emreler söylüyor bu sözleri.
Yemin edebilirim, eminim, şüphesiz;
Sensiz kalbim kurak ve sessiz.
Yakından mı geliyor bu elizanlar?
Ne olmaktı değil, senin olmaktı mesele,
Çöküp konuşmak, belki bakışmak seninle...
Süzmek isterdim seni, bakıp bakıp özlerdim;
Olmadı, gelebilirsem görüşürüz cennette.
Seni aradım, sana benzeyen varlıkları dünyada,
Belki de düşebilirim gözlerinden,
Deryalar akan şair mavilerinden.
Şu ahir ömrümde menhus lezzetlere düştüm.
Ne olursa olsun, beni çıkarsalar da arşa,
Ey sevgili, ben senin gözlerinden düştüm.
Son zamanlarda farkındayım bazı niyetlerin,
Kim gider, kim gelir sözlerimin ardından?
Hey sen, iyi midir, kötü müdür isteklerin?
Yoksa yürütür müsün saman altından?
Marifet olmak değil, doğru yerde olmakmış;
Gözlerim yine bugünün habercisi,
Ne kadar da hoş şu kâinatın derisi...
Gösterdiğin yine amasız, kılçıksız;
Sana değildi, kime şükredeyim ki?
Dilim lâl değil, konuşuyor, kısmen susuyor;
Kursaklarım dolu yine, hayallerim yerde,
Kimdeydi bilmezim ama çaresi bende.
Hiç gocunmuyorum ama yoruldum;
İlk olmadı bende, son da değil bu ukde.
Hayallerim hâlâ koruk, olmadı ki olgun,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!