Açan çiçeğe vurgunum ben,
Bal yapan arıya,
Uçan kuşa,
Yağan yağmura, kara, doluya,
Esen yele, kasırgaya, boraya,
Kıpırdayan, kımıldayan her şeye,
Küçükler daha tatlı oluyor,
Daha masum,
Daha temiz,
Daha çıkarsız,
Daha içten.
Ama ben inanıyorum ki,
Birlikte olur mu bir gün;
Kedi ile köpek,
Kurt ile kuzu,
Tavşan ile tazı,
Ve düş ile gerçek?
Bugün yine kaşım çatık,
Niçin diye, sor be canım.
Sevdiğinden ayrı olmak,
Öylesine zor be canım!
Gönül düştü bir ateşe,
Sevdan ile düştü gönül kalesi,
Artık dayanacak gücüm kalmadı.
Çok bekledim bir bakışı, bir sesi,
Yürek yürek sevgi sundum, almadı.
Gözlerim gözlerinde sevgi arıyor,
Kendimi senden alamıyorum ki.
Ruhumu kuşattı sevda ateşi,
Kaçacak bir yer bulamıyorum ki.
Ne yana baksam hep sen varsın,
Yine bahar geldi, donandı dağlar,
Her taraf mis gibi kokuşsun diye.
Canlandı ağaçlar, yeşerdi bağlar,
Gönülle sevgiyle bakışsın diye.
Dağlar sarı giydi, yeşil etekler,
Gönül dağı çiçek açar,
Aşk bağının gülü sensin.
Aylar olur, yıllar geçer,
Bu bahçenin balı sensin.
Sen olmadan bahar gelmez,
Bana öyle bir gerçek söyle ki
Yalan olsun.
Bana öyle bir yalan söyle ki
Gerçek olsun.
Yeter ki
İçimi umut doldursun.
Bir yuva yaptım gönlüme yâr için,
Gelir de kapımı çalar mı bilmem.
Sevda dolu yüreğim yansın diye,
Aşkını bana salar mı bilmem.
Güzel bakar, yürek çarpar, del’olur,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!