Muhammet Çal Şiirleri - Şair Muhammet Çal

İyi kötü, bir yıl gitti ömürden,
Taze ümitlere daldık yeniden,
Anlamadık bir şey geçen seneden,
Herkese hayırlı, mutlu seneler.

Hep hayaller kurduk gelecek için,

Her zaman sevgilim seni andıkça,
Kahreder ağlarım kendi bahtıma,
Sevgini tatmaya hasret kaldıkça,
Yazıyorum yine kahır mektubu.

Bin sevinçle doğduk yalan dünyaya,
Ne umduk ne olduk bak şimdi bana,
Sensizlik zulmeder her gün bu cana,
Ne olur sevgilim gel artık bana.

Rüzgârlar yalnızlık şarkısı söyler,
Yanık bir hüzünle çalınır neyler,
Boşalır kadehler, tükenir meyler,
Kaybolan umutlar yıkar dünyamı.

Ahu gözlüm perişanım bul beni,
Yokluğundan çaresizim gör beni,
Bu sensizlik ne hallere kor beni,
Şu halimi hatırımı sor gayrı.

Gidecek bir yerim, yurdum kalmadı,

Kesin kararını vermiş gibisin,
Bu aşka darbeyi vurmuş gibisin,
Bütün geçmişini silmiş gibisin,
Bari son arzumu sormadan gitme.

Öyle sebepsizce ayrıldık neden?
Kırıldı kalbimiz bin bir yerinden,
İkimiz de üzgün, hiç haz etmeden,
Yaşıyoruz şimdi, umut peşinde.

Hep bir keşkelere sitemkâr olduk,

Kadrimi bilmezse, dostlar utansın,
Düşmana bir engel koymam bir daha.
Sevgiyle coşmayan yürekler yansın,
Aşkı bilmeyeni sevmem bir daha.

Söyler deli gönlüm, coşar, savrulur,

Her gün yapa yalnız öyle çaresiz,
Dolaşırım köşe bucak gayesiz,
Aşk denen illete düştüm habersiz,
Saçımı, başımı yolar gezerim.

Birbiri ardına geçti seneler,
Ne ümitler kaldı, ne de hayaller,
Kapılar kapandı hep birer birer,
Hayatı bir ömre sığdıramadık.