Karanlık pencerende bir mum yanar da
İzlersin yağmur altından istikameti.
Duyduğun tüm sesleri yanına al da
Duyuver içindeki mahcubiyeti.
Uyan kalbim, vakit hep daralmakta!
Ebedi aleme demir atmakta.
Gözün gördüğünü unuttun sanma
Görüver o büyük muhasebeyi.
Perdeler çekilir gece üstüne.
Nerde sencileyin dostların nerde?
Dillerini o boş sözlerden çek de
Diyiver aslolan hakikatleri.
Şehir uyur ince yağmur altında.
O yağmur hakikati aramakta.
Elinle yaptığın hatayı say da
Tutuver daha çok güzellikleri.
Gözlerim o engin deryaya dalsa
Deryanın kudreti içine dolsa
Burnunda leşlerin kokusu varsa
Soluyuver nefis misk-i amberi
Ruhumun neşesi alevindendir.
Bir mum gibi yakıp bizi eritir.
Neşesi alevin yakışı değil
Kulluğu gösteren ziyasındandır.
Kayıt Tarihi : 8.07.2026 00:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!