Mucizemizi yaşatalım, ne olur. Ben buyum.
Boş ve umut dolu cümleler yığını değil.
İnkara ne gerek...Bizim bir mucizemiz var.
Bebekler gibi sarıp sarmalayalım ikimiz,
Her ne şartta ve nerede olursak olalım.
Bu mucizeye sarılmalı...Nefes almak için,
Gurur duymaya değmezmiyiz biz
Anlatılacak hikayesine sarılmalı en çok,
Gözleri sana benzeyen minik bir kızçeye
Aşık olduğunda aklını kaybedecek bir ergene...
Yaşamaya cesaret edenlerin hikayesi değil mi...
Bir ölüm vaktinden önce dirilebilmiş iki beden.
Ben inandığım kadar büyüdüm, ne olur!
Toparlayalım bütün dağınıklığımızı...
Bizi bizden başkası anlamaz,
Bu hayat bizsiz...Bize yaşanmaz
Ben oldu bitti iki adım sonrasını hayal ederim.
İnan bana, en iyi ihtimalde yaşanacak, yaşlanacağız.
sen söyledin, ben inandım... İnandığımı yaşıyorum.
Bu gün, sıra sende...Sen, ne olursa olsun inanır mısın?
Bizi var eden kalbine tekrar, sesimi fısıldayıp.
Sesim catallaşana kadar beni haykırır mısın?
Ben; "ben" olmayı yok edip, bize dönüştüm.
Bizim gözlerimizde aile kahvaltıları var,
Adım atacağın evde senin bütün dileklerin
O evde biz, hayatta biz... herşey; bizim mucizemiz.
Beni, seni sakındığım acılarla sev lütfen...
Yalvarırım sevgini tanıyorum ben, sev ne olursun.
Aksini söyleyen dilimden daha tövbekarı doğmadı
Mucizemize inanalım,.ben seni çok seviyorum.
Ne olur sevkatini bağışla mucizemize
Ne olur sevkatinle sev beni... İşte tüm tiryakiliğim.
Bende var olan bizde...Sevkatine ihtiyaç var
Alper Tunga 3
Kayıt Tarihi : 6.10.2026 04:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hangi aşıklar bizim kadar var, bizim kadar gerçek...
