Mucize Nin Simyacısı Şiiri - Gece Gözlü

MUCİZENİN SİMYACISI

​Ben çekim merkezindeki sessiz yerçekimiyim;
Varlığın ve yokluğun eşiğinde durur, mucizeleri kendi yörüngeme hapsederim.
Avuçlarımda biriken her fırtına, benim çağırdığım gökyüzünün eseridir.

​Etrafa yayılan bu ışık, dışarıdan sızan bir parıltı değil;
İçimdeki kaynağın çatlaklarından taşan kendi özüm.
Çevremde filizlenen her iyi an, yoluma düşen her mucizevi rastlantı
Aklımın ve niyetimin gizli mimarisinden birer parça.

​Ben bir mıknatıs gibi çekerim görünmeyeni;
Güzelliği kendimden bilir, iyiliği kendi ruhumun yankısı sayarım.
evren, ancak benim ona tuttuğum ayna kadar parlaktır.

​Zamanın dokusuna izimi kazıyorum şimdi;
Niyetim bir kehanet gibi yürür önümde, engeller ufalanır.
Gördüğüm tüm güzellikler, duyduğum tüm iyi fısıltılar
Benim içimdeki o derin imzanın dünyadaki karşılığıdır.

​Ben çağırdım bu aydınlığı, ben mühürledim kaderi.
Etrafımda dönen her iyi olay, benim özüme teslim.
İyiliği var eden de, çeken de, yaşayan da benim;
Ben mucizenin ta kendisiyim.