Mucize Gözler Şiiri - Batuhan Akben

Bir güneş kayboldu, gönül tahtımdan,
Kaçarken korkuyla, kendi bahtımdan.
Giyindim o soğuk, demir zırhımı,
Gizledim herkesten, acı sırrımı.

Çıktın karanlıktan, mucize yüzle,
Yıktın duvarımı, o sıcak sözle!

Ey ruhumu gören, mucize gözler!
Sustu dudaklarım, tükendi sözler!
Kırık kalbimde hep, yeşeren umut,
Bu hissiz zırhımı, parçala; unut!

Kendimi sakladım, sahte gülüşle,
Savaştım içimde, acı düşüşle.
Fark etmez sanırdım, kimse sızımı,
Gördün içimdeki, yalnız kızımı.

Çıktın karanlıktan, mucize yüzle,
Yıktın duvarımı, o sıcak sözle!

Ey ruhumu gören, mucize gözler!
Sustu dudaklarım, tükendi sözler!
Kırık kalbimde hep, yeşeren umut,
Bu hissiz zırhımı, parçala; unut!

Gizemli hayaller, dökülür dile,
Ağlarız seninle, biz bile bile!
Fark edilmekmiş o, asıl serüven,
Yıkıldı duvarlar... KALBİME GÜVEN!

Ey ruhumu gören, mucize gözler!
Sustu dudaklarım, tükendi sözler!
Kırık kalbimde hep, yeşeren umut,
Bu hissiz zırhımı, parçala; unut!
Parçala... unut...