Atayurdun Çağrısı
Gök yeleli atlar koşar, Altay'dan vatan çağırır,
Tarih yazar, demir döver, Ergenekon yeniden canlandırır.
Metehan'dan Turan'a dek, yolumuzdur bu büyük iz,
Yüz yıl önce bir düş kursan, düş değil, bir ruh yankısı,
Cihana yelken açıp dursan, şimdi bir hıçkırık sızısı:
Japonya’da ahşap evler, ruhları şinto'yla kuşatan,
Aydınlık yarınlar için, ey şanlı göklerin sultanı,
Yurdumun dört bir yanında coşkuyla dalgalanmalı.
Yıldız misali hep yurduma ışık saçan,
Işıklı bir fener gibi, ruhumu aydınlatır her an.
Layık olduğu en yüce taç, gönüllere nakış nakış dokunan.
Toprağın da varsa vicdan merhamet
İstediğin çiçeği dik açar bir gün elbet
Toprağın sert ise yoksa vicdan merhamet
Yeşerir mi hiç bir çiçek ?
Herkes ektiğini biçecek bir gün
İyilik ve güzellikle devam et göster sebat
Uzakta bir umut, sanki bir kuş kanadı,
Bahar geçti, gönlümde hüzünlü bir tadı.
Nehirler coştu, deryalara aktı içim,
Yazın sıcağı vurdu, tükendi her seçim
Bir zamanlar bahardı, yeşeren dallar,
Yurtta sulh… içimizde bir yankı, bir sızı bu sözler
Ana şefkatiyle, yavrusuna dökülen gözler.
Bu topraklar ki nice canları bağrına basmış
Her karışında şimdi huzurun nefesi akmış.
Ocağımın dumanından, eşiğimden sızan sıcaklık
Ok'un menzilli sır, Gazze'de açlık feryat
Trump'ın elinde ticari sopa, insanlıkta mı heyhat?
Vicdanlı gönüller varken, Supermane ne gerek var
Belirsiz denilen umut, ruhumuza su misali akar.
Büyü değil, bil ki bu bir işaret,
Aşka gelme, göster biraz nezaket.
Bu benden değil, yâr, bu bir letafet
Etmesin! Beni benden alan zulmet
Gökler şahidimizdir, dağlar bilir adımızı,
Bozkır saklar bağrında bin yıllık yadımızı.
Bir ses yükselir uzaklardan, çağların ötesinden;
"Unutma!" der ataların taşlara yazdığı izden.
Bir damla ki tek kalsa kumda yiter izi yok,
Bir "ben" davası güdenin dertten özge izi yok.
Cılız bir ses ne eyler? Rüzgâr kapar götürür,
Lakin bin ah bir olsa, koca dağı titretir.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!