Acı bilme göğsüme taktığım bu hasreti!
Tatmasın bir gül dahi böylesi bir zulmeti
Ne kadar ölçüp biçsem saçlarında gurbeti,
Bilemedim nedense, çözemedim halveti.
Mesafeye mahkumum, kan damlar can özüme.
Bir kelime ki gurbet düşmez oldu ardıma.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta