İnsan ola, dut yemiş bülbül ola,
Yok kimseye bir zarârı, eyvallah.
Onca denâate sessiz kalınca,
Ne der yer altında, hafîzanallah.
......
Mü'minden kimseye zarar gelmeye
Çiğ süt içse bile, çiğ et yemeğe,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta