İnsan ola, dut yemiş bülbül ola,
Yok kimseye bir zarârı, eyvallah.
Onca denâate sessiz kalınca,
Ne der yer altında, hafîzanallah.
......
Mü'minden kimseye zarar gelmeye
Çiğ süt içse bile, çiğ et yemeğe,
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta