Onun mor dudakları beyaz teni
Korkuyor herkes kalmamış hiç nefesi
Güler gibi o güzel yüzü
Saçının son teli ve hüznü
Gitmez gözümün önünden bana bakan son yüzü
Yılllar yüklemiş omzuna onca yükü
Sorsan hiç bir derdi yok
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta