buğulu camların ardına tane tane su yağıyor….
aralarından şehre düşen ilk kar tanesini görüyorum,
sular canını yakıyor… düşüyor….
sonra soğuk bir asvaltta kimseye görünmeden eriyor…
bursa’ya küsmüş karlar yağıyor
penceremden içeri bakıp,bir ağıt beklercesine….
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Mopiege neresi acaba..Galiba üşüten bir kışı vardır.
Güzel anlatım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta